WOENSDAG
Al vroeg in de avond verzamelden de Mei-jongens bij café ’t Ströatje. Dit jaar niet om naar de avond van de Hellband te gaan, maar voor het eerst in lange tijd bezochten de Mei-jongens een zustervereniging in Meerssen. Daar was namelijk het traditionele Den-inhalen. Een gezellig avond en voor ons een makkelijke manier om ongezien weg te komen. Vanuit Meerssen werd er namelijk met auto’s vertrokken om vol goede moed te starten aan de kapnacht. Gas erop en zo snel mogelijk naar de Hellband was het plan. Helaas bleek niets minder waar. Na, volgens onze KapKapitein, de zwaarste kapnacht in tien jaar tijd, werd besloten om halverwege het plan te staken en niet de geplande route te gaan lopen. In plaats daarvan werd de moed bij elkaar geraapt en werden we door onze inmiddels bijna vaste chauffeur, afgezet bij de feestavond van de Hellband. Hier werd er zoals gewoonlijk tot in de vroege uurtjes gefeest. Helaas waren andere denzoekers al gesneuveld en geloofden zij niet dat de Mei-jongens bij de Hellband waren geweest. Bijgevoegd het bewijs…
DONDERDAG
In de middag verzamelden de Mei-jongens samen met de overige zoekgroepen voor het spel zonder grenzen. Dit jaar voor het eerst in een andere variant. In plaats van spellen werd er een pubquiz georganiseerd. In de avond verzamelden we voor het Sjtichelsjtundje in ‘t Ströatje. Rond dit tijdstip werden alle Mei-jongens bij elkaar gepakt voor het plan van aanpak. Een kleine groep, waaronder de KapKapitein, voorzitter en het meipaar zou in ‘t Ströatje blijven totdat de Meiweek geopend werd om vervolgens te vertrekken. De anderen groepjes waren voor de opening van de Meiweek al met de noorderzon vertrokken. Natuurlijk ging dit de andere zoekgroepen niet in de koude kleren zitten waardoor het onze KapKapitein onmogelijk werd gemaakt om ongezien weg te komen. Dan maar opvallend. Al snel kwam de chauffeur het laatste groepje ophalen om vervolgens via een omweg het plan te vervolgen. Gelukkig ging het deze nacht beter. De denkwijze van de K.K. was: “Via deze route hebben we vrij spel.” En zo was het ook. Tot in de wijk waar de den tijdelijk verstopt was, was er geen zoekgroep te bekennen. Helaas waren de Mei-jongens wel vastgelegd op een Ring deurbel waarvan de beelden later met de Mei-meisjes gedeeld werden. Samenspel of niet, het plan van de Mei-jongens was geslaagd. Wegens een goede band die de K.K. in de voorgaande jaren had opgebouwd, werd oud-KapKapitein Kevin gebeld met de vraag of de Ouwe ook een hapje kwamen eten bij Minli met als gevolg, verbaasde gezichten.
VRIJDAG
Op vrijdagochtend verzamelden de Mei-jongens voor het straat en wagen versieren. Een activiteit die dit jaar snel verliep aangezien we met genoeg leden waren en we voor het eerst gebruik mochten maken van de Koetsch van de Koetsche Grüskes. Daarvoor willen wij de dames nogmaals bedanken! Vanaf het middaguur was de K.K. druk bezig met een plan om ongezien weg te komen. De heren wilden namelijk niet dat hetzelfde gebeurde als de avond ervoor. Dus vertrok iedereen als een James Bond richting café de Koetsch. Toen iedereen in de Koetsch aangekomen was, kon rustig het voetballen gekeken worden en konden de mannen een beetje uitrusten. Direct na de voetbalwedstrijd vertrokken we via de achterdeur richting de Europaweg. Daar kwam al snel de bekende blauwe bus aangereden. Meet deze bus werden de Mei-jongens vervoerd tot buiten het gebied waar het plan verder werd uitgelegd aan de leden. De K.K. had namelijk ook nog een fop-den geregeld. Het plan was om met deze fop-den gezien te worden tot aan de rand van het gebied. Vrij spel, dat was er zeker. In recordtijd werd met deze den een route afgelegd waar in voorgaande jaren één tot twee nachten voor nodig waren geweest. Ongezien wisten de Mei-jongens de fop-den op locatie te krijgen. Maar eigenlijk was dit veel te vroeg. “Dan maar naar de Minli” werd er door de K.K. gezegd. Toen iedereen voorzien was van een snack riepen zij de groep bij elkaar om het plan uit te leggen. Door naar de den en het gebied in. De leden waren moe maar hadden nog genoeg energie om door te gaan. Via een ruime omweg werden de ze afgezet waarna er nog een kleine wandeling gemaakt moest worden. Het leek rustig, totdat… Niet ver van de den zag onze KapKapitein een bekende auto staan met jawel, bekende inzittende. Aangezien het al licht begon te worden moesten de jongens door en was er geen andere mogelijkheid dan een praatje te maken met de kersverse “Ouwe”.
Na een kort gesprek, met de gestelde vraag wat het doel was van het uitloeren, besloten de denzoekers om de Mei-jongens hun gang te laten gaan. Nadat het V-teken in de den gezaagd werd, was er geen weg meer terug. Hij moest erin. De aanplant werd betreden en het plan om geen sporen te maken werd al snel losgelaten en veranderd naar dumpen. Toen de den eenmaal in het gebied lag en de aanplant weer verlaten werd, stonden zoals verwacht de Ouwe ons al op te wachten. De Mei-jongens voelde zich betrapt. De leden werden bij ’t Ströatje afgezet en de K.K. was nog doende met het terugbrengen van de karretjes en de bus.
ZATERDAG
Het begon nu toch wel erg lang te duren voordat de KapKapitein gebeld werd. Zou hij dan toch goed liggen? Plotseling ging de telefoon. Rob Wachelder belde met het bericht dat de Ouwe de den hadden verlegd. Daarmee was de Meiweek geopend. Verlegd… Maar dan wisten alleen de Mei-jongens waar die kon liggen. In de groepsapp van de Mei-jongens werd de vraag gesteld of er nog gezocht wilde worden? Daarop antwoorden diverse leden dat ze bij ’t Ströatje zaten te wachten totdat de den gemeld werd. Met kleine oogjes vertrokken we richting de aanplant en zochten we eerst waar de Mei-jongens de den zelf verstopt hadden. Een hoop nieuw bijgemaakte sporen werden opgemerkt. Na enkele minuten had onze KapKapitein prijs. De den was maar enkele meters verschoven. Dat was ook het vermoeden van de K.K. Om 7.47 uur werd de den dus gemeld door de Mei-jongens. Na het verstoppen was het snel naar bed en zoveel mogelijk slaap pakken. Om 15.46 uur werd de den weer gemeld. Nu door de Mei-meisjes. De den lag verstopt aan de rand van de aanplant achter Laura Metaal.
’s Avonds verzamelden we voor het Meibal van onze zustervereniging in Abdissenbosch en aansluitend het Köppelkes oetrope. Elk jaar een gezellige avond. Maar om 00.31 uur werd de KapKapitein opnieuw gebeld. Dit keer met het bericht dat de Pumuckels de den hadden verlegd.
ZONDAG
Ondanks dat de Pumuckels de den hadden verlegd, feesten de Mei-jongens en -meisjes nog tot in de vroege uurtjes. Om 10.00 uur verzamelden de Mei-jongens alweer voor het traditioneel Eieren en Geld ophalen. Vooral veel eieren, waar elke denzoekersgroep nog de hele week van heeft kunnen ontbijten. Wij danken nogmaals iedereen uit de Groenstraatse contreien voor deze gulle gave! Om 18.56 uur meldden de Mei-meisjes opnieuw de den. Deze lag nog steeds verstopt in de aanplant achter Laura Metaal maar werd niet veel later om 23.03 uur nog eens gemeld door de Pumuckels. En ook nu lag de den verstopt in diezelfde aanplant. Ook dat is een tactiek…
MAANDAG
De K.K. besloot om uit te slapen en vanaf 11.00 uur te starten met ontbijten en vervolgens te gaan zoeken. Voordat er überhaupt verzameld kon worden, werd de den om 10.58 uur gemeld door de Ouwe. Hij lag verstopt in een struik aan de pastoor Jos Petersstraat. De Mei-Jongens hadden nooit gedacht dat er zo veel Ouwe in zo’n kleine struik bij elkaar konden passen… En opnieuw hadden de Mei-meisjes prijs. Dit keer werd om 14.20 uur de den, verstopt in een wei aan de Jufferweg, door de dames gemeld. Om 18.00 uur verzamelden de Mei-jongens voor het zagen van de sier-den. Met man en macht werd op korte tijd de den ten val gebracht. Een flinke den maar waar zou die geplant worden?
Toen de Mei-jongens de Groenstraat weer naderden werd onze KapKapitein gebeld. Zou de den gemeld worden? Het waren de Ouwe. Een Ouwe, die al jaren aan het spel deelneemt en de regels als geen ander zou moeten kennen en waarvan wij de naam niet zullen noemen, had zich in het gebied laten afzetten om vanuit daar te gaan zoeken. Niet zo slim natuurlijk. De K.K. was sinds dit jaar voorbereid op de te nemen maatregelen maar op déze actie waren ze niet voorbereid. Daarom werd de minst ingrijpende maatregel opgelegd en mochten de Ouwe een zoekronde lang niet meedoen, met een minimale duur van 12 uren. Gelukkig voor de Ouwe meldden de Pumuckels om 21.57 uur de den. Die lag verstopt in de aanplant naast de Licom.
DINSDAG
Om 8.00 uur werd in alle vroegte verzameld voor het ontbijt. Vervolgens maakte de K.K. een plan en werd er vertrokken om te gaan zoeken. Rond het middaguur startten een aantal Mei-jongens met het versieren van de sier-den. Een hele dag lang zochten we, maar helaas zonder resultaat.
Toen het avonduur aanbrak en ook nu geen andere zoekgroep de den meldden, werd er zoals elk jaar wel gebeurt, één dag in de week gebruikt om een gezellige avond te maken in ’t Ströatje.
WOENSDAG
De Mei-jongens verzamelden op woensdagochtend, zoals elk jaar, voor het opbouwen van de tent. Een zware klus waarbij het spreekwoord luidt: “Vele handen maken licht werk.” Nou ja, zwaar werk, maar toch vroeger klaar.
Om 11.37 uur kwam het verlossende telefoontje dat de Mei-meisjes de den hadden gemeld. Deze was verstopt in de aanplant tegenover de watertoren. Hier hadden de Mei-jongens nochtans de dag ervoor samen met de Ouwe pauze gevierd (en dus niet goed gezocht). De Mei-jongens gingen naderhand verder met het opbouwen van de tent en de overige zoekgroepen weer met het zoeken. Met resultaat voor de Ouwe. Zij meldden om 15.07 uur de den. Deze keer verstopt aan de rand van een akker achter het terrein van Dortants. Een tik op de vingers voor de Mei-meisjes volgden aangezien de V niet voldoende zichtbaar was. Toch werd hij goedgekeurd en de Ouwe kregen de kans om te gaan verstoppen.
DONDERDAG
Opnieuw verzamelen de Mei-jongens om 9.00 uur voor het ontbijt. Dit keer had de K.K. een plannetje klaar. Het duurde niet lang voordat het voor ons dan ook eindelijk raak was! Om 11.57 uur meldden de Mei-jongens de den die verstopt lag in het Rimburgerbos. Door de K.K. werd een plannetje gemaakt over hoe en waar de den verstopt moest worden. Een verstopactie zonder sporen te maken werd uitgevoerd. Toch hadden we al na 10 minuten vanaf einde speruur de informatie dat er al enkele zoekgroepen naast de den stonden. Je zou bijna denken dat er hulp van buitenaf afkomstig is. Funfact: De fop-den die na de spel-den ook het gebied was ingebracht was tot op heden door diverse zoekgroepen nog steeds niet gevonden.
Om 16.19 waren het opnieuw de Mei-meisjes die de den meldden voor de Pumuckels. De den lag verstopt aan de rand van een wei van Dortants. Om 20.27 uur werd de den nog eens gemeld door de Mei-meisjes. Nu lag deze verstopt achter het wapendepot. Tijdens het laatste speruur kwam er helaas een Mei-jongen aangefietst bij ‘t Ströatje. Dit lijkt wel een jaarlijkse routine te worden. Hierdoor mochten de Mei-jongens een zoekronde lang, met een minimale duur van 12 uren, niet deelnemen aan het spel.
VRIJDAG
Gezien het feit dat de Mei-jongens niet konden deelnemen werden alle krachten gespaard voor de laatste uurtjes en sliepen we wat uit. Om 11.31 kwam het verlossende woord dat de Ouwe de den, die door de Mei-meisjes verstopt was, gemeld hadden voor de Müzerkes. Hij lag dit keer verstopt in een struik achter de aanplant van Laura Metaal. Dit betekende dat de Mei-jongens weer mee mochten doen. Om 14.39 uur werd de den gemeld voor de Pumuckels door de Ouwe. Deze lag verstopt naast de aanplant van de Licom.
Zou die nu weggestopt worden tot einde Meiweek? Op een bepaald moment werd onze KapKapitein gebeld door een Mei-meisje. Zij wilde de den melden voor de Ouwe. Na een aantal minuten en een hoop zeek, werd duidelijk dat de Ouwe niet op de den zaten maar op een dorre tak. Een valse melding en het spel gaat verder. Om 19.29 uur werd onze KapKapitein opnieuw gebeld door een lid van de Mei-meisjes die alweer de den meldden voor de Ouwe. Na de vraag of ze er dit keer zeker van waren, en de K.K. de den gecontroleerd had, werd deze goedgekeurd. De den lag nog eens verstopt in de aanplant naast de Licom. De laatste lootjes volgden. De K.K. maakte een plan en tot het laatste moment werd er gezocht door de jongens. Helaas was er ook met een zaklamp al niet meer veel te zien. Om 00.00 uur kwam voor de Ouwe het verlossende woord. De Ouwe winnen de Meiweek 2024 met een mooie eindplek. Ouwe, namens de Mei-Jongens nogmaals gefeliciteerd met de winst! Uiteraard werd de Meiweek zoals elk jaar afgesloten met de ‘Lang nacht’ waarin het nog tot in de late uurtjes erg gezellig was.
ZATERDAG
De Mei-jongens verzamelen om de rondtocht met de sier-den te starten. Zoals elk jaar wordt er door de Groenstraatse contreien getrokken op zoek naar hun nieuwe Mei-koningin. Ter hoogte van het veldje aan de oude markt werd er gestopt voor de onofficiële ontkroning van ons meipaar. Hierbij werden Sharina Michorius en Joep Versteegen bedankt voor de leuke Meiweek. Voor onze Mei-koningin Sharina viel het afscheid emotioneel erg zwaar en pinkte deze herinnering met de nodige traantjes weg. Wij bedanken het Mei-paar Sharina en Joep dan ook voor het mooie jaar! Na de onofficiële ontkroning vervolgden we de rondtocht richting onze nieuwe Mei-koningin. Na de wegafzetting door de Mei-meisjes van het afgelopen jaar hadden de dames geleerd om nu geduldig even af te wachten waarheen de route ging. Vanuit de Europaweg ging de tocht dit keer verder de Groenstraat af. In het onderste gedeelte van de Groenstraat wonen meerdere kandidaten dus het bleef tot het laatste moment een verassing. Aan het einde van de rondtocht kwamen de Mei-jongens aan bij het ouderlijk huis van Sophie Konsten die zich samen met Delano Lankhorst het nieuwe meipaar mag noemen.
Wij wensen Sophie en Delano een fantastisch jaar toe!
Namens het bestuur en KapKommissie,
Mei-jongens Groenstraat